Метка: счастье

Опубликовано от — Оставить комментарий

6 ratkaisevaa asennemuutosta kohti tyytyväisempää elämää.

Mitähän tapahtuisi, jos hyväksyisit, ettei elämä ole aina kivaa, kevyttä ja kivutonta? Tai jos tylytyksen sijaan alkaisit ystäväksi itsellesi? Kokeile!
  1. Ole ystäväsi Tyytyväisyyden opettelu vaatii itsen kuuntelemista. Puhuthan myötätuntoisesti tai kehuen itsellesi, samoin kuin puhuisit ystävälle? Vaikeuksien tullen sisäisen puheen merkitys vain kasvaa. Itselleen saa puhua kauniisti ja kohdella kuin parasta ystävää. Mitä myönteistä joku muu sanoisi sinusta? Myötätunnon lisäksi on myötäiloa. Hienoa on, jos voi jakaa ilon ja osallistua siihen hyvään, mitä muille tapahtuu.
  2. Huomaa tylytys Myös muiden puhetapa vaikuttaa vahvasti mieleen. Arjen muistisääntö työhön kuuluu: yksi moite vaatii neljä kehua kumoutuakseen. Parisuhdeneuvojilla sääntö on vielä tiukempi: yksi moite vaatii viisi kehua nollautuakseen! Hyvä keino lisätä tyytyväisyyttä töissä on ammattiasioissa kehuminen. Kannattaa myös muistaa, että tunteet tarttuvat. Kun menet töihin tai kotiin, mieti mitä tunteita tuotmukanasi.
  3. Seis, murehtiminen Kun murehtii, antaa samalla ohjat pelolle. Mieli luulee puuhaavansa varasuunnitelmaa ja varmistavansa, ettei pahaa tapahdu. Totuus kuitenkin on, ettei murehtimalla voi estää ikäviä asioita tapahtumasta. Siitä voi opetella pois, samoin negatiivisesta ajattelusta. Sano itsellesi suoraan, että lopeta. Ja tee jotain muuta konkreettista, eli vaihda asentoa tai mene toiseen tilaan. Pidä tauko, katso vaikkapa kissavideoita, pelaa pasianssia.
  4. Hylkää vähättely Vähättelyn kulttuuri on opittu ja painunut syvälle mieleemme. Itseään ja onnistumisiaan ei ole saanut tuoda esiin, koska omakehu haisee! Siinä voi piillä myös pelkoa, että jos jotain hehkuttaa, se viedään pois. Siksi pitää ”koputtaa puuta”. On jo aika hylätä isoäidin varoittelu ”Itku pitkästä ilosta” ja uskaltaa iloita. Onneksi nuoriso osaa sen taidon. Kukas kissan hännän nostaa jos ei kissa itse!
  5. Ota lomaa surusta Entä silloin, kun ei mene hyvin? Pitäisikö aina kyetä olemaan tyytyväinen? Tunnetta vastaan ei kannata taistella eikä väärin voi tuntea. Vaikka tunteet ovat aina oikein, sinä et sama kuin tunne. Surua ja kipua ei pidä vähätellä, mutta niistä saa pitää taukoa. Ikävistä tapahtumista huolimatta on luvallista tehdä muuta ja antaa lepotauko mielelle. Yhtä tärkeää on huomata ne hetket, jolloin olo hiukan helpottaa. Kun on päässyt vaikeiden tunteiden läpi, huomaa alkavansa selvitä.
  6. Hyväksy elämäsi Tämän tiedätkin jo: hyväksy asiat, joita et voi muuttaa. Miksi se on niin vaikeaa? Jos arki on nyt tylsää, on turha kapinoida tosiseikkoja vastaan. Kulje tyynesti tylsyydessä tai paineessa ja totea, että elämääni näyttää usein kuuluvan nämä tunteet ja piirteet. Voit olla tyytyväinen vasta sitten, kun hyväksyt asiat ja olosuhteet, joita et voi muuttaa.

Asiantuntija: Tuija Turunen, johtava psykologi, psykoterapeutti, Terveystalo.
www.hyvaterveys.fi
 

 

Опубликовано от — Оставить комментарий

Андрей Битов. Кризис — не ужас, а стадия развития.

Книга "Предположение жить. 1836" – купить книгу ISBN 5-86712-055-4 с быстрой доставкой в интернет-магазине OZONВ коллекцию афоризмов о депрессии и счастье

Счастье – это не вещь, не обстоятельства, счастье – это чувство. Оно наступает, когда усилие и результат обретают одно время и одну природу, соответствуют.
А.Битов. Молчание слова. //Битов А. Статьи из романа. М.: Советский писатель, 1986. С 139.
Намерению начать новую жизнь всегда предшествует кризис, попытку ее все-таки начать – сторожит крах. Обстоятельства – всегда есть или всегда найдутся: они стоят наготове. Почему-то они отступают на второй план (никуда не деваясь), если кризиса нет, если он миновал. Кризис в принципе не ужас, а стадия развития.
…Так называемый «творческий кризис» не есть утрата способности, а есть ощупь продолжения пути, невозможность остановки в нем, невозможность повторения предыдущего успеха (он уже был)… Тайна новизны в том, что она никак не обозначена в жизни к цель достижения, она – невидима. Она – есть, и ее – нет. Никакой гарантии, что она может быть еще раз достигнута, даже у гения быть не может, это ощущение неизбежно исполнено трагизма; эта трагедия разрешается лишь обретением нового качества Таким образом, писать – это не профессия, а способ жизни, причем единственный для пишущего. Непреодолимость обстоятельств на пути к творчеству есть жизнью данная форма «кризиса».
Поверженность кризисом бывает только полная. Когда рядят о «кризисе» поэта – как это напоминает скандирование плебеев на трибунах амфитеатра, требующих добить поверженного. Так же скандируют они, когда уже поздно: требуют оставить ему жизнь (воскресить). Люди слишком дорого ценят свои аплодисменты.
Пушкин сделал все. Он не один раз сделал все. Он каждый раз дела все. Это режим гения – писать, будто приговорен к смерти и завтра уже ничего не напишешь (читай стихотворение «Андрей Шенье»…). Каждое произведение – итог, каждое произведение – все
Что можно сделать еще, когда сделано ВСЕ? – вот и принцип творческого кризиса. (Каким бы неподходящим ни казалось слово «кризис» для Пушкина…)
А.Битов. Предположение жить. //Битов А. Статьи из романа. М.: Советский писатель, 1986. С 280-281.
 

Опубликовано от — Оставить комментарий

Джеймс Холлис. Цель жизни — не счастье, а сама жизнь.

Kuvahaun tulos: Джеймс Холлис. Цель жизни - не счастье, а сама жизнь.В рубрику Афоризмы о депрессии и счастье

Несмотря на все льстивые уверения массовой культуры, цель жизни — не счастье, а сама жизнь. Те же, кто стремится к счастью, пытаясь преуменьшить страдание или вовсе избежать его, обнаружат лишь, что жизнь становится все более пресной и поверхностной. Как мы уже видели, каждая критическая ситуация ставит перед нами задачу, решение которой делает жизнь куда насыщенней и богаче, но никак не ущербной. Жизнь — это не проблема, с которой нужно справиться.
Джеймс Холлис